Dagboek

Morgen zal het beter

Foto's

MUÑECA
(voorheen Cordoba, Rua)

Morgen zal het beter zijn..

17  december 2008:

Toen ik zwaargewond langs de snelweg van Cordoba lag en mijn hele lichaam verschrikkelijk pijn deed wist ik zeker dat het einde nabij was. Gelaten lag ik te wachten op m’n dood. Eigenlijk vond ik het niet heel erg om te sterven want de pijn werd steeds ondraaglijker en aan het leven was ik niet gehecht want geen enkele dag ben ik gelukkig geweest.

Op dat moment stopte er ’n auto en even later tilden 2 sterke handen me op en legden me op ’n zachte bank. Een stem zei dat alles goed zou komen. Wat er daarna gebeurde kan ik me niet zo goed meer herinneren want vanwege de pijn werd ik steeds suffer en duffer. En het kon me ook allemaal niet zoveel meer schelen.

Totdat ik wakker werd in een ruimte met veel licht. Mijn poot deed nog steeds pijn maar anders dan ik gewend was; minder heftig. En weer sprak iemand geruststellend tegen me. Ik herkende de stem. Het was de stem van de professor die me gevonden had. Hij had me geopereerd in de universiteitskliniek van Cordoba waar hij werkt. Uhh, dacht ik, da’s ’n gelukkie! Hoe kan het nou dat uitgerekend ik wordt gevonden door een geleerde dokter?

En langzamerhand ging ik beseffen dat ik de hoofdprijs had gewonnen. Dat er meer in het leven is dan honger lijden en slaag krijgen. Er is mij verteld dat ik een beter leven ga krijgen in een land hier ver vandaan. Eerlijk gezegd kan ik mij daar niets bij voorstellen. Ik wacht het allemaal geduldig af. Eerst maar eens aansterken en mijn poot laten genezen.

Maar toch, heel stiekempjes, blijft het in m’n hoofd spoken hoe dat nieuwe leven er dan uit zal zien. En waar is dat land ver weg waar ik geen honger, kou en pijn meer zal hebben? Wie wil er dan voor mij zorgen? Waar ga ik dan naar toe? Bij wie mag ik wonen? Vertel me uw naam en waar u woont. Dan kan ik alvast stilletjes genieten, dan kan ik voor het eerst helemaal blij worden, helemaal blij in m’n hart en in m’n hele knokige, magere lijf. Dan wil ik weer leven, heel lang leven samen met u. Ik zal je vriendje zijn. Echt. Beloofd!

Hoogachtend,

Rua (Voorheen Cordoba)

Update 25-december 2008:

Wat Rua niet weet en wij haar ook niet gaan vertellen is het volgende:

Rua lag zwaar gewond langs de autoweg van Cordoba en werd gevonden door een professor diergeneeskunde. Dat klopt. En ja, hij heeft Rua geopereerd. Klopt ook. Maar .... Er is een maar: Rua was ook bestemd als oefenobject voor studenten diergeneeskunde. En de bedoeling was dat zij na ’n serie proef operaties zou worden geëuthaniseerd. Want .... galgeros kunnen hun onbruikbare galgo’s gratis afgeven bij de universiteitskliniek waar ze dan gebruikt worden als oefenmateriaal. Uiteindelijk overleeft geen van hen de ingrepen. Cynisch gezegd: een galgo is voor vele doeleinden bruikbaar, multifunctioneel inzetbaar!

Eén van de dierenartsen waar de shelters nauw mee samenwerken hoorde hiervan en heeft direct gezegd dat Rua naar de shelter overgebracht moest worden. En niet alleen zij maar nog ’n galga die hetzelfde lot wachtte. Dus zodra Rua en haar lotgenoot sterk genoeg zijn om te reizen komen zij naar Sevilla. Tegelijkertijd gaan wij op zoek naar adoptie/pleegfamilies. Want dat deze 2 zieltjes een thuis verdiend hebben is iets wat zeker is.

Update 30-december 2008:  

Er is goed nieuws te melden over Rua!
Inmiddels is ze gearriveerd bij Refugio Escuela de Sofia.

Rua geniet van het zonnetje en de rust om haar heen. Ze kan nu lekker ontspannen verder herstellen. Haar pootje gebruikt ze nog niet optimaal maar kijk eens naar de foto’s: wat ’n verschil al!
En zo waren voor Rua de kerstdagen toch nog vrolijk en gelukkig!
Ook het nieuwe jaar biedt weer hoop en kansen.
Kansen op ’n eigen familie!

Happy New Year Rua! From your friends in Holland.

Update 1-januari 2009: Een gelukkig nieuwjaar voor Rua  !!

Voor Rua is het nieuwe jaar goed begonnen: zij is geadopteerd!
Zodra ze reisklaar is kan haar nieuwe leven in Nederland beginnen.
Wij hopen dat niet alleen Rua , maar ook nog vele andere Galgo’s dit jaar zullen volgen en een warm mandje zullen vinden....

Gelukkig Nieuwjaar Rua!